Liczone wzorami z polskich norm żywienia
Kalkulator kalorii: oblicz zapotrzebowanie kaloryczne, BMR i deficyt kaloryczny
Podaj płeć, wiek, wzrost, masę ciała i poziom aktywności, a zobaczysz swoje dzienne zapotrzebowanie energetyczne oraz spoczynkową przemianę materii. Liczymy wzorami Henry’ego, czyli tą samą metodą, na której stoją Normy żywienia dla populacji Polski, a nie wzorem z 1919 roku.
- Cztery poziomy PAL zgodne z normami NIZP PZH-PIB, wydanie 2024
- Zapotrzebowanie, deficyt i nadwyżka policzone obok siebie
- Widać, o ile zmienia wynik pomyłka w poziomie aktywności
Wynik jest oszacowaniem dla populacji, nie zaleceniem lekarskim. Obliczenia wykonuje przeglądarka, nic nie wysyłamy.
Dla porównania, normy dla Polski
- Kobieta 30 do 59 lat, 165 cm, siedząco
- 1829 kcal
- Mężczyzna 30 do 59 lat, 178 cm, siedząco
- 2264 kcal
- Mężczyzna 19 do 29 lat, 179 cm, bardzo aktywnie
- 3369 kcal
Normy żywienia dla populacji Polski, NIZP PZH-PIB 2024, tabele 6 i 7
Kalkulator kalorii
Twoje kcal
Zapotrzebowanie na dobę
kcal
na utrzymanie masy
- Spoczynkowa przemiana materii
- Redukcja, deficyt 500 kcal
- Budowa masy, nadwyżka 300 kcal
- Gdyby PAL był o stopień inny
Co dalej
Uzupełnij wiek, wzrost i masę ciała, a wynik pojawi się od razu. Kalkulator liczy dla osób dorosłych, od 19. roku życia.
W skrócie
Dzienne zapotrzebowanie kaloryczne to spoczynkowy wydatek energetyczny pomnożony przez współczynnik aktywności fizycznej PAL. Normy żywienia dla populacji Polski, wydane przez NIZP PZH-PIB, liczą spoczynkowy wydatek wzorami Henry’ego i przyjmują dla dorosłych cztery poziomy aktywności: 1,4 przy siedzącym trybie życia, 1,6 przy umiarkowanej aktywności, 1,8 przy aktywnym i 2,0 przy bardzo aktywnym. W praktyce daje to od 1829 kcal (kobieta 30 do 59 lat, 165 cm, siedząco) do 3369 kcal (mężczyzna 19 do 29 lat, 179 cm, bardzo aktywnie). Największa niepewność nie leży we wzorze, tylko w wyborze PAL: same normy stwierdzają, że dokładne określenie tego współczynnika dla pojedynczej osoby jest trudne i że nie istnieje dziś skuteczne, niezawodne narzędzie, które by to umożliwiło.
- Wzór na zapotrzebowanie
- REE x PAL
- PAL dla dorosłych
- 1,4 do 2,0
- Udział spoczynkowego w całości
- 60 do 70 %
- Koszt trawienia (TEF)
- ok. 10 %
Punkt odniesienia
Ile kalorii dziennie: normy na energię dla populacji Polski
Poniższe wartości to normy na poziomie średniego zapotrzebowania (EER) z „Norm żywienia dla populacji Polski” opracowanych przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH-PIB, wydanie z 2024 roku. Wzrost odpowiada medianie z krajowego badania sposobu żywienia z lat 2019 do 2020, a masa ciała jest masą należną dla tego wzrostu przy BMI równym 22. Jeśli Twoja sylwetka odbiega od tych wartości, policz swój wynik kalkulatorem u góry.
Mężczyźni
| Wiek | Wzrost / masa | PAL 1,4 | PAL 1,6 | PAL 1,8 | PAL 2,0 |
|---|---|---|---|---|---|
| 19 do 29 lat | 179 cm, 70,5 kg | 2358 | 2695 | 3032 | 3369 |
| 30 do 59 lat | 178 cm, 69,7 kg | 2264 | 2588 | 2911 | 3235 |
| 60 do 74 lat | 176 cm, 68,1 kg | 2063 | 2358 | 2652 | 2947 |
| 75 i więcej lat | 174,5 cm, 67 kg | 2033 | 2323 | 2614 | 2904 |
Kobiety
| Wiek | Wzrost / masa | PAL 1,4 | PAL 1,6 | PAL 1,8 | PAL 2,0 |
|---|---|---|---|---|---|
| 19 do 29 lat | 166,9 cm, 61,2 kg | 1927 | 2203 | 2478 | 2753 |
| 30 do 59 lat | 165 cm, 59,9 kg | 1829 | 2090 | 2351 | 2612 |
| 60 do 74 lat | 165 cm, 59,9 kg | 1700 | 1943 | 2186 | 2429 |
| 75 i więcej lat | 162 cm, 57,7 kg | 1657 | 1893 | 2130 | 2367 |
Źródło: Rychlik E., Woźniak A., Wierzejska R., Mojska H., Stoś K., „Normy żywienia dla populacji Polski”, tabele 6 i 7, NIZP PZH-PIB 2024. Wartości dla wzrostu w medianie; normy podają też warianty dla dziesiątego i dziewięćdziesiątego centyla.
Jeden parametr, który decyduje o wyniku
Współczynnik PAL: co znaczy 1,4, 1,6, 1,8 i 2,0
PAL to poziom aktywności fizycznej, zdefiniowany jako stosunek całkowitego wydatku energetycznego do spoczynkowego w ciągu doby. Polskie normy przyjmują dla dorosłych cztery wartości, a ich opis pochodzi od Europejskiego Urzędu do spraw Bezpieczeństwa Żywności. To jest ten moment, w którym większość ludzi wybiera o jeden stopień za wysoko.
| PAL | Nazwa | Kto realnie się tu mieści |
|---|---|---|
| 1,4 | Siedzący tryb życia | Praca biurowa albo zdalna, dojazd samochodem, brak zaplanowanych treningów. Spacer z psem i sprzątanie mieszkania nie wystarczają, żeby wyjść z tego poziomu |
| 1,6 | Umiarkowana aktywność | Praca siedząca plus trzy treningi tygodniowo, albo praca w ruchu bez dużego obciążenia: sprzedaż na sali, opieka, gastronomia |
| 1,8 | Aktywny tryb życia | Praca fizyczna przez większość dnia albo pięć wymagających treningów tygodniowo przy reszcie doby spędzonej w ruchu |
| 2,0 | Bardzo aktywny tryb życia | Ciężka praca fizyczna połączona z treningiem, sport wyczynowy, dwie jednostki treningowe dziennie. Poziom, na który stać naprawdę niewiele osób |
Cytat, który zmienia sposób czytania każdego kalkulatora
„Trudno jest dokładnie określić współczynnik PAL dla danej osoby. Wydaje się, że obecnie nie istnieje skuteczne i niezawodne narzędzie, które mogłoby to umożliwić”.
„Normy żywienia dla populacji Polski”, rozdział o energii, NIZP PZH-PIB 2024
To zdanie napisali autorzy urzędowych norm, a nie krytycy liczenia kalorii. Wynika z niego rzecz, którą warto wziąć poważnie: szukanie „dokładniejszego” kalkulatora niewiele daje, skoro parametr o największej sile wpływu i tak wybierasz z rozwijanej listy na oko. U kobiety w wieku 30 do 59 lat o wzroście 165 cm różnica między PAL 1,4 a 1,6 to 261 kcal dziennie, czyli mniej więcej tyle, ile wynosi cały planowany deficyt. Pomyłka o jeden poziom potrafi więc skasować redukcję w całości.
Redukcja
Deficyt kaloryczny: ile powinien wynosić i jak szybko schudniesz
Deficyt kaloryczny to różnica między wydatkiem a spożyciem energii. Przyjęło się liczyć, że kilogram tkanki tłuszczowej odpowiada mniej więcej 7000 do 7700 kcal, stąd popularna reguła: 500 kcal deficytu dziennie daje pół kilograma tygodniowo. Ta reguła pochodzi z wyliczenia Maksa Wishnofsky’ego z 1958 roku i ma jedną wadę, o której rzadko się mówi.
Zakłada bowiem, że wydatek energetyczny jest stały. Nie jest. Im mniej ważysz, tym mniej energii zużywasz na to samo, więc deficyt, który na początku wynosił 500 kcal, po kilkunastu kilogramach jest już wyraźnie mniejszy, choć jadłospis się nie zmienił. To dlatego prosta ekstrapolacja („w rok zejdę o 26 kg”) prawie nigdy się nie sprawdza, a tempo spadku wyhamowuje samo z siebie. Zapotrzebowanie trzeba przeliczać co kilka kilogramów, a nie raz na starcie.
| Deficyt dzienny | Orientacyjne tempo | Dla kogo i z jakim ryzykiem |
|---|---|---|
| 200 do 300 kcal | ok. 0,2 kg/tydz. | Osoby blisko celu, sportowcy w sezonie, ktoś kto chce zmienić skład ciała bez utraty formy. Powolne, ale najłatwiejsze do utrzymania |
| 300 do 500 kcal | 0,25 do 0,5 kg/tydz. | Domyślny zakres przy nadwadze i otyłości I stopnia. Pozwala jeść normalne posiłki i utrzymać podaż białka, więc ubytek idzie głównie z tkanki tłuszczowej |
| 500 do 750 kcal | 0,5 do 0,75 kg/tydz. | Przy otyłości i pod opieką, gdy szybszy spadek masy ma sens medyczny. Wymaga pilnowania białka i treningu oporowego, inaczej rośnie udział mięśni w ubytku |
| powyżej 750 kcal | nieprzewidywalne | Diety bardzo niskokaloryczne prowadzi się wyłącznie pod nadzorem, najczęściej w przygotowaniu do operacji. Poza tym kontekstem podnoszą ryzyko niedoborów i efektu jojo |
Dolna granica jest równie ważna jak górna. Schodzenie poniżej spoczynkowej przemiany materii nie przyspiesza spadku tkanki tłuszczowej proporcjonalnie, za to utrudnia pokrycie zapotrzebowania na białko, wapń, żelazo i witaminy z grupy B. Jeśli policzony deficyt wypada u Ciebie poniżej 1200 kcal (kobiety) albo 1500 kcal (mężczyźni), to sygnał, że deficyt jest za głęboki, a nie że trzeba jeść jeszcze mniej.
Pod maską
Jaki wzór jest najdokładniejszy do liczenia zapotrzebowania kalorycznego
Polskie kalkulatory stoją najczęściej na wzorze Harrisa i Benedicta z 1919 roku albo na wzorze Mifflina i St Jeora z 1990. Normy żywienia dla populacji Polski, podobnie jak Europejski Urząd do spraw Bezpieczeństwa Żywności i brytyjski komitet SACN, korzystają z nowszych wzorów Henry’ego, bo dają wynik nieco niższy i bliższy pomiarowi niż starsze równania FAO, WHO i UNU. Ten kalkulator liczy właśnie wzorami Henry’ego, więc jego wynik można zestawić wprost z urzędową tabelą powyżej.
| Wzór | Rok | Kto go stosuje | Co o nim wiadomo |
|---|---|---|---|
| Henry | 2005 | EFSA, brytyjski SACN, polskie Normy żywienia | Opracowany na dużej, zróżnicowanej geograficznie bazie pomiarów. Daje wartości nieco niższe od równań FAO, WHO i UNU, uznane za bliższe rzeczywistości. To jest wzór, którym liczy kalkulator na tej stronie |
| Mifflin i St Jeor | 1990 | Amerykańska Akademia Żywienia i Dietetyki, większość aplikacji | W przeglądzie systematycznym Frankenfielda z 2005 roku trafiał w zmierzony wydatek spoczynkowy z dokładnością do 10 procent u 82 procent osób bez otyłości i u 70 procent osób z otyłością, z najwęższym zakresem błędu spośród porównywanych równań |
| Harris i Benedict | 1919 | Starsze kalkulatory internetowe, część podręczników | Opracowany na małej i niereprezentatywnej dla dzisiejszej populacji próbie. Ma tendencję do zawyżania wyniku, przez co plan redukcyjny wychodzi zbyt hojny |
| Kalorymetria pośrednia | pomiar | Szpitale, poradnie leczenia otyłości, ośrodki sportowe | Nie wzór, tylko pomiar zużycia tlenu i wydalanego dwutlenku węgla. Złoty standard oceny wydatku energetycznego. Jedyna droga, żeby zamiast oszacowania mieć swoją realną liczbę |
Wzory Henry’ego dla dorosłych, kcal na dobę
W poniższych wzorach W oznacza masę ciała w kilogramach, a H wzrost w metrach. Wynik to spoczynkowy wydatek energetyczny, który następnie mnoży się przez PAL.
- Mężczyźni 19 do 29 lat: 14,4 x W + 313 x H + 113
- Mężczyźni 30 do 59 lat: 11,4 x W + 541 x H - 137
- Mężczyźni 60 lat i więcej: 11,4 x W + 541 x H - 256
- Kobiety 19 do 29 lat: 10,4 x W + 615 x H - 282
- Kobiety 30 do 59 lat: 8,18 x W + 502 x H - 11,6
- Kobiety 60 lat i więcej: 8,52 x W + 421 x H + 10,7
Źródło: Henry C.J.K., „Basal metabolic rate studies in humans: measurement and development of new equations”, Public Health Nutrition 2005, 8(7A), 1133 do 1152, za tabelą 2 Norm żywienia dla populacji Polski.
Czego żaden wzór nie uwzględni
- Składu ciała. Wzory biorą masę ciała, nie masę mięśni. Przy tej samej wadze osoba wytrenowana ma wyższy wydatek spoczynkowy niż osoba nieaktywna
- Chorób i leków. Niedoczynność tarczycy, zespoły złego wchłaniania, leki psychotropowe czy analogi GLP-1 przesuwają zarówno wydatek, jak i apetyt
- Historii odchudzania. Po długich i głębokich redukcjach wydatek bywa niższy, niż wynika ze wzoru, i to utrzymuje się miesiącami
- Ruchu spontanicznego. Drobne, nieświadome ruchy w ciągu dnia potrafią różnicować wydatek między dwiema podobnymi osobami o setki kilokalorii
Druga strona równania
Dlaczego liczę kalorie i nie chudnę
Kalkulator szacuje jedną stronę bilansu, czyli wydatek. Drugą stronę, czyli spożycie, wpisujesz sam, i to tam zwykle siedzi błąd większy niż wszystkie różnice między wzorami razem wzięte. Najbardziej znane badanie na ten temat ukazało się w „New England Journal of Medicine” w 1992 roku.
Zespół Steven W. Lichtmana zbadał grupę dziesięciu osób z otyłością, które zgłaszały, że nie chudną mimo bardzo niskiego spożycia. Przez czternaście dni mierzono ich rzeczywisty wydatek metodą podwójnie znakowanej wody, czyli metodą referencyjną. Deklarowały 1028 kcal dziennie. Realnie jadły 2081 kcal, czyli zaniżały spożycie o 47 procent. Jednocześnie zawyżały swoją aktywność fizyczną o 51 procent. Autorzy podsumowali, że przyczyną braku efektów nie była nieprawidłowa termogeneza, tylko rozjazd między raportem a rzeczywistością.
Warto uczciwie dodać, że ta grupa liczyła dziesięć osób, więc nie jest to dowód na całą populację. Późniejsze prace na większych próbach potwierdziły jednak sam kierunek: zaniżanie spożycia w dzienniczkach żywieniowych jest zjawiskiem powszechnym, a nie cechą pojedynczych pacjentów. I nie chodzi o kłamstwo. Chodzi o łyżkę oleju na patelni, dwa łyki soku dziecka, piankę na kawie i piątkowe piwo, których nikt nie wpisuje, bo nie liczy ich za posiłek. Cztery takie pozycje dziennie to jest właśnie te 400 kcal, które kasują deficyt.
47 %
O tyle badani zaniżali raportowane spożycie energii wobec pomiaru metodą podwójnie znakowanej wody
51 %
O tyle zawyżali własną aktywność fizyczną, czyli drugą stronę tego samego bilansu
1053
Tyle kilokalorii dziennie wynosiła różnica między deklaracją a pomiarem: 1028 wobec 2081
Praktyczny wniosek jest inny niż „licz dokładniej”. Jeżeli po sześciu tygodniach konsekwentnego trzymania się policzonego deficytu masa ciała nie drgnęła, to pierwszą hipotezą nie jest zepsuta przemiana materii, tylko rozjazd w danych: zawyżony PAL, niedoszacowane porcje albo jedno i drugie. Sprawdzenie tego przez kilka dni z kimś, kto robi to zawodowo, jest szybsze niż kolejne trzy miesiące zgadywania. To zresztą główny powód, dla którego ludzie trafiają do dietetyka: nie po dietę, tylko po zweryfikowanie własnych założeń.
Następny krok
Co zrobić z policzonym zapotrzebowaniem kalorycznym
Sama liczba nikogo jeszcze nie odchudziła. Poniżej cztery sytuacje, w których dalsze kroki wyglądają zupełnie inaczej, więc warto sprawdzić, w której z nich jesteś.
Chcesz zrzucić kilka kilogramów, bez chorób
Odejmij 300 do 500 kcal, ustaw białko na około 1,6 g na kilogram masy ciała, dołóż trening oporowy i daj temu sześć tygodni, zanim cokolwiek zmienisz. Zważ się w tych samych warunkach raz w tygodniu, a nie codziennie. Kalkulator wystarczy, dietetyk jest opcją, nie warunkiem.
Masz chorobę, która zmienia jadłospis
Insulinooporność, Hashimoto, PCOS, cukrzyca, choroba nerek czy zespół jelita drażliwego zmieniają nie tyle liczbę kalorii, ile ich rozkład i dobór produktów. Tu kalkulator jest punktem startu, a resztę ustawia dietetyk kliniczny, najlepiej po badaniach.
Liczysz od miesięcy i stoisz w miejscu
To sytuacja z sekcji powyżej. Zanim uznasz, że masz „zepsuty metabolizm”, zweryfikuj dane: przez tydzień waż porcje zamiast szacować i policz aktywność uczciwie. Jeśli po tym nadal nic, sensowny jest pomiar składu ciała i rozmowa o tym, co realnie ląduje na talerzu.
Wynik wypada bardzo nisko albo bardzo wysoko
Jeśli po odjęciu deficytu wychodzi mniej niż 1200 kcal, to znak, że deficyt jest za głęboki. Jeśli BMI przekracza 35, decyzja o sposobie leczenia należy do lekarza, bo w grę wchodzą także farmakoterapia i program KOS-BAR. Zacznij od konsultacji obesitologicznej, a jadłospis ustawiaj równolegle.
Zanim policzysz kalorie, policz proporcje
Zapotrzebowanie mówi, ile energii zużywasz, ale nie mówi, czy Twoja masa ciała w ogóle wymaga zmiany. Do tego służy inny pomiar. Sprawdź kalkulator BMI wraz z obwodem talii: jeśli wskaźnik masy ciała i talia mieszczą się w normie, cel „schudnąć” bywa mniej zasadny niż cel „zmienić skład ciała”, a to są dwa różne plany żywieniowe i dwa różne poziomy kalorii.
Katalog
Dietetyk od redukcji masy ciała w Twoim mieście
W katalogu jest 703 dietetyków, z czego 289 prowadzi redukcję masy ciała. Każdemu, kto przejmuje profil, sprawdzamy dyplom. Poniżej miasta, w których takich specjalistów jest najwięcej.
Powiązane strony
Co warto przeczytać po policzeniu kalorii
Kalkulator BMI i obwodu talii
Drugi pomiar, który od 2025 roku eksperci zalecają dokładać do samego wskaźnika masy ciała
Jadłospis od dietetyka
Jak wygląda rozpisany plan posiłków, ile kosztuje i czym różni się od gotowej diety z internetu
Badania przed wizytą u dietetyka
Co zrobić wcześniej, żeby pierwsza wizyta nie skończyła się na wypisaniu skierowań
Pytania i odpowiedzi
Kalkulator kalorii: najczęstsze pytania
Jak obliczyć zapotrzebowanie kaloryczne?
Zapotrzebowanie kaloryczne liczy się w dwóch krokach. Najpierw wyznaczasz spoczynkowy wydatek energetyczny z płci, wieku, wzrostu i masy ciała, a potem mnożysz go przez współczynnik aktywności fizycznej PAL. Kalkulator na tej stronie robi to wzorami Henry’ego, czyli tą samą metodą, którą przyjęto w Normach żywienia dla populacji Polski.
Ile kalorii dziennie powinienem jeść?
Według Norm żywienia dla populacji Polski mężczyzna w wieku 30 do 59 lat o wzroście 178 cm i należnej masie ciała potrzebuje od 2264 kcal przy siedzącym trybie życia do 3235 kcal przy bardzo aktywnym. Kobieta w tym samym wieku o wzroście 165 cm potrzebuje od 1829 do 2612 kcal. To normy dla populacji, a nie zalecenie dla konkretnej osoby.
Co to jest deficyt kaloryczny i ile powinien wynosić?
Deficyt kaloryczny to różnica między tym, ile energii wydatkujesz, a tym, ile jej dostarczasz. Przy redukcji masy ciała najczęściej stosuje się 300 do 500 kcal poniżej zapotrzebowania, co daje mniej więcej 0,25 do 0,5 kg tygodniowo. Głębsze deficyty przyspieszają spadek na wadze, ale zwiększają ubytek masy mięśniowej.
Czym różni się BMR od zapotrzebowania kalorycznego?
BMR, czyli podstawowa przemiana materii, to energia zużywana w pełnym spoczynku, na samo utrzymanie organizmu przy życiu. Zapotrzebowanie kaloryczne, czyli całkowity wydatek energetyczny, to BMR powiększony o ruch i o koszt trawienia. Spoczynkowy wydatek energetyczny stanowi około 60 do 70 procent całkowitego, a sam efekt termiczny pożywienia to około 10 procent.
Jaki wzór jest najdokładniejszy do liczenia kalorii?
Zależy, o czyją dokładność pytasz. Przegląd systematyczny Frankenfielda z 2005 roku wykazał, że wzór Mifflina i St Jeora trafia w zmierzony wydatek spoczynkowy z dokładnością do 10 procent u 82 procent osób bez otyłości i u 70 procent osób z otyłością. Europejski Urząd do spraw Bezpieczeństwa Żywności i polskie normy żywienia stosują natomiast nowsze wzory Henry’ego.
Co to jest współczynnik PAL?
PAL to poziom aktywności fizycznej, zdefiniowany jako stosunek całkowitego wydatku energetycznego do spoczynkowego w ciągu doby. Dla dorosłych polskie normy przyjmują cztery wartości: 1,4 przy siedzącym trybie życia, 1,6 przy umiarkowanej aktywności, 1,8 przy aktywnym i 2,0 przy bardzo aktywnym. To ten jeden parametr decyduje o wyniku najbardziej.
Czy kalkulator kalorii jest dokładny?
Kalkulator liczy dokładnie, ale liczy z danych, które sam podajesz. Normy żywienia dla populacji Polski stwierdzają wprost, że trudno jest dokładnie określić współczynnik PAL dla danej osoby i że obecnie nie istnieje skuteczne i niezawodne narzędzie, które by to umożliwiło. Pomyłka o jeden poziom aktywności zmienia wynik o 250 do 350 kcal dziennie.
Ile kalorii trzeba spalić, żeby schudnąć kilogram?
Popularna reguła mówi o 7000 do 7700 kcal na kilogram tkanki tłuszczowej i pochodzi z wyliczenia Wishnofsky’ego z 1958 roku. Sprawdza się mniej więcej przez pierwsze tygodnie, a potem zawodzi, bo wraz ze spadkiem masy ciała maleje też wydatek energetyczny. Dlatego po kilku tygodniach ten sam jadłospis daje coraz mniejszy efekt.
Czy można jeść mniej kalorii niż wynosi BMR?
Można, ale rzadko jest po co. Zejście poniżej spoczynkowej przemiany materii nie przyspiesza spadku tkanki tłuszczowej proporcjonalnie, za to wyraźnie zwiększa ubytek masy mięśniowej i utrudnia pokrycie zapotrzebowania na białko, witaminy i składniki mineralne. Diety poniżej 1200 kcal u kobiet i 1500 kcal u mężczyzn prowadzi się pod nadzorem.
Dlaczego liczę kalorie i nie chudnę?
Najczęściej dlatego, że policzone jest coś innego niż zjedzone. W badaniu opublikowanym w New England Journal of Medicine w 1992 roku dziesięć osób przekonanych o swojej odporności na diety raportowało 1028 kcal dziennie, a metoda podwójnie znakowanej wody wykazała 2081 kcal, czyli zaniżenie o 47 procent. Ćwiczenia raportowały jednocześnie zawyżone o 51 procent.
Ile kalorii powinna jeść kobieta, żeby schudnąć?
Punktem wyjścia jest zapotrzebowanie policzone dla jej wieku, wzrostu, masy ciała i aktywności, pomniejszone o 300 do 500 kcal. Dla kobiety w wieku 30 do 59 lat o wzroście 165 cm i siedzącym trybie życia norma wynosi 1829 kcal, więc redukcja oznacza mniej więcej 1400 do 1550 kcal. Poniżej 1200 kcal trudno pokryć zapotrzebowanie na składniki odżywcze.
Czy zapotrzebowanie kaloryczne zmienia się z wiekiem?
Tak, i to dwutorowo. Spoczynkowy wydatek energetyczny spada, głównie przez ubytek masy mięśniowej, a dodatkowo z wiekiem zwykle maleje sam poziom aktywności fizycznej. W polskich normach mężczyzna w wieku 19 do 29 lat o wzroście 179 cm ma 2358 kcal przy PAL 1,4, a mężczyzna po 75. roku życia o zbliżonym wzroście już 2033 kcal.